Annemiek van der Kuil

Annemiek van der Kuil is gefascineerd door het verstrijken van de tijd en de kwetsbare aard van herinnering. Tijd laat sporen achter die vervagen, transformeren of verdwijnen. In haar stille visuele gedichten balanceert ze de melancholie van wat voorbijgaat met de stille schoonheid van het huidige moment. Haar werk bevat wat kortstondig bestaat en daarna voorgoed verdwijnt. De serie Songs of Silence is een ode aan de vergankelijkheid.

Geworteld in persoonlijk verlies en gevormd door stille observatie, vangt Songs of Silence vluchtige momenten, vooral in de natuur, die de overgangen tussen leven en dood weerspiegelen. Met minimalistische, aardse beelden bewaart Annemiek wat langzaam wegglijdt. Elk beeld wordt een ruimte waar iets onuitgesproken blijft hangen, zwevend tussen hier en verdwenen. Een voorbijtrekkende wolk, licht dat een tak raakt, een moment van stilstand. Voor één ademtocht zijn we volledig aanwezig.

Naast haar werk in de beeldende kunst, is Annemiek gespecialiseerd in portretfotografie. Ook hier speelt het verstrijken van de tijd een centrale rol. Zowel in haar studio in het Eemklooster in Amersfoort als op locatie creëert ze portretten die een moment van aanwezigheid vasthouden, gevormd door aandacht, rust en een gevoeligheid voor natuurlijke schoonheid, waardoor iets blijvends kan ontstaan uit het vluchtige.