Maarten van Schaik

Ik voel me sterk aangetrokken tot het idee van anonimiteit en onafhankelijkheid. Terwijl ik mij door de wereld van mijn werk beweeg, zoek ik naar onzichtbaarheid – een toestand waarin ik mezelf kan wegcijferen om vast te leggen wat anderen, gepreoccupeerd door hun dagelijkse routines, niet opmerken. In mijn werk gaat het mij niet om een feitelijke registratie. Ik voel me eerder verwant met de vrije stroom van schilderkunst en muziek. De onderwerpen en subjecten die door mijn foto’s dwalen onthullen een ongrijpbare werkelijkheid – een wereld waarin de grens tussen droom en realiteit voortdurend verschuift, en waarin de tijd zelf oplost.

In het maak-proces verweef ik mijn eigen fysieke en digitale roadtrip-fotografie, portretfotografie en fragmenten uit oude Creative Commons-films tot een eerste beeld. Dit druk ik heel klein af op gewoon kopieerpapier, zodat de kleine onvolkomenheden in de inktverdeling zichtbaar worden. Zo ontstaat een bijzondere korrel, verwant aan die van een 8mm-filmstrook. Op dit beeld breng ik pastel en verschillende verf en inktsoorten aan om de vervreemding en het surrealisme dat ik zoek te versterken. Uiteindelijk maak ik een full-frame reproductie, zodat het werk opnieuw een foto wordt.